Over de Atlantische Oceaan naar Madeira

October 31, 2016

 

Vier weken onderweg!!

Zijn we een paar dagen geleden uit gevaren en hebben we Cascais achter ons gelaten met een prachtige skyline in de nevel gehuld en de enorme brug van Lissabon met zijn Christusbeeld nog net te zien, nu varen we op de Atlantische Oceaan. Alleen maar water om ons heen en op de radar zien we dat er twee zeilboten om ons heen varen maar ze zijn met het blote oog nog niet zichtbaar. We zijn op weg naar Madeira.

 

De Atlantische oceaan

De zee kent enorme bergen onder water, deze hebben bijna allemaal een naam en ze zijn wel 3600 meter vanaf de zeebodem waar het water 4000 meter diep is. Sommige bergen steken boven het water uit maar de meeste liggen onder het water oppervlak.

Het water is enorm helder en heeft veel kleuren blauw. Het is ongeveer 23 graden.

De oceaan kent ook zijn grillen, het kan een mooi ogende rustige zee zijn maar het kan ook ineens omslaan. Dat hebben we gisteravond laat gemerkt. De fok en het grootzeil stonden fier te prijken tegen de donkere lucht tot de wind ineens begon te draaien. In een mum van tijd draaide de wind 180 graden. Ineens was er actie. Gijsbert aan het stuurwiel waar de Aluma bijna geen knopen meer vaarde en bijna stil lag. Dit kan een heel gevaarlijk moment zijn omdat de zeilen geen wind meer pakken en naar de andere kant kunnen slaan wat dan met zo'n kracht gepaard gaat dat de boot gaat tollen en de mast kan breken. Gijsbert spoorde mij aan snel de motor te starten, "sneller ma" riep hij en als een speer vloog ik naar binnen om de motor te starten en Bert wakker te maken. Bert was er in een mum van tijd en nam het stuurwiel over, Gijsbert ging naar voren op het dek om de zeilen naar beneden te halen en ik zat bij de schoten om deze aan te trekken of te laten vieren. Het liep heel gesmeerd en binnen no time was de klus zonder brokken geklaard. Bert ging weer naar bed en Gijs en ik gingen even uitblazen, we zaten nog maar net of het begon te bliksemen en een enorme stortbui kwam over de Aluma neer. Net op tijd alles geregeld, wat fijn.

De Aluma is een zeewaardig schip, ze kan heel veel aan maar de wind kan zo onvoorspelbaar zijn, het blijft altijd opletten geblazen. We zijn op de motor verder gevaren omdat de wind wispelturig bleef. 

 

Zwart/wit

Vanmorgen is de zee kalm en rustig, bijna geen wind en golven, wat een verschil met gisteravond. Bert en ik kunnen in alle rust ontbijten met een heerlijk broodje wat we in Cascais hebben gekocht. Voldoende bruin, ongesneden broden liggen in de diepvries, waar we tot aan Madeira van kunnen eten. Eigen brood bakken hoeft tot nog toe niet. 

Het leven op de boot krijgt zijn routine. Bert en ik ontbijten vroeg, Gijs ligt dan net een paar uur op bed, daarna lekker even mezelf wassen met koud water (nou ja lauw water want het water in de water tanks wordt opgewarmd door het zeewater), tanden poetsen en dan gaat Bert even een dutje doen en ga ik achter het stuurwiel zitten. Deze zaterdagochtend geniet ik van de rustige zee, het enorm weidse uitzicht en helemaal niemand om ons heen. Geen lawaai van auto's of andere geluiden. Stilte. De zon die zich af en toe vanachter de wolken laat zien en zit ik nu nog in mijn zeilpak maar het zal niet lang duren voor het pak uit kan. De zon laat zich steeds meer zien en duwt de wolken aan de kant. Wat heerlijk om de zon op je huid te voelen.

 

Madeira

Aan het eind van de middag strijken we de zeilen, de wind neemt af en we hebben land, een eilandje voor Madeira, in zicht. Het gaat nog wel ongeveer 10 uur duren voor we de haven binnen varen maar met dit heerlijke weer is het een feest om op de boot te zijn.

Was het de hele dag vrij rustig weer, zo'n 100 mijl voor Madeira werden de golven woester en woester. De boot werd van de ene golf op de andere gekwakt en dat geeft een enorm bonk geluid binnen. De golven slaan tegen de boot en het lijkt wel zwaar onweer met rollende donder. Niets zo onvoorspelbaar als het weer en het is geen pretje om dan in bed te liggen daar weet Frans Pieter alles van, hij werd tijdens zijn slaap verrast en wel een meter boven zijn bed getild en weer neer gekwakt. Hij was er beduusd van. Het beste is dan om in de kooien te gaan liggen waar je helemaal klem komt te liggen, dan heeft het geslinger geen vat op je. We leren elke dag weer bij.

 

Knopen

De afgelopen dagen hebben we een cursus, knopen leggen, gehad en deze oefenen we met enige regelmaat. Het zijn de belangrijkste knopen bij het zeilen. We hebben ze al aardig onder de knie. Gijs heeft er een heel verhaal bij: van een kikker die uit de vijver komt en er daarna weer inspringt en als we alles goed doen in de juiste volgorde zoals de kikker, krijgen we de juiste knoop. 

Vannacht tijdens het aanleggen was ik de knopen vergeten! Toch nog maar flink oefenen.

Gijs gooit af en toe zijn hengel uit maar heeft nog niks gevangen. Hij blijft het proberen, de aanhouder wint tenslotte!

 

Verkleedpartij

We zijn maar wat blij met onze zeilpakken, lekker warm en een regenbuitje kan hij prima hebben. Het zijn allemaal dezelfde pakken en daarom heb ik op die van mij een F staan, zowel op de broek als op de jas. Mijn pak heeft maat M en de andere pakken maat L. Nu wil het 's nachts nog weleens gebeuren dat het verkeerde pak aangetrokken wordt. Bert heeft er een handje van en neemt dan mijn salopette die hem strak om het lijf zit. De volgende morgen trek ik de salopette van hem maar aan met het kruis op mijn knieën. Ach niemand die er iets om geeft, de dolfijnen, de vogeltjes en de vissen malen er niet om en ik dus ook maar niet. 

 

Calamaris

Ik mijmer wat over het eten vanavond. Zullen we stamppot eten, we hebben nog aardappelen, wortels en uien of zullen we pannenkoeken eten. Het wordt stamppot want we moeten aan onze vitaminen denken en het is nog redelijk vers allemaal.

We hebben tot nu toe veel keus omdat we steeds verse groenten en fruit konden kopen. We kopen voor zoveel dagen in dat we nodig hebben maar hebben verder nog een ruim aanbod in de kasten met houdbare producten. De diepvries is ook goed gevuld met scholfilet, tongetjes, boeuff en zelfgemaakte appelmoes wat Hanny helemaal klaar en diepgevroren heeft mee gegeven.  Ook heerlijke zelf gemaakte jam van de moeder van Janneke, we eten er nog smakelijk van.

Als we in een haven liggen maken we het onszelf ook wel gemakkelijk door buiten de deur (we hebben niet eens een deur in de boot) te eten in een plaatselijk restaurantje. Gijsbert eet dan steevast Calamaris (inktvisringen) waar hij dol op is.

 

Strooigoed

Zo hebben we ook zakken vol drop mee gekregen. Zoute, zoete, groot, klein, we raken er al aardig doorheen.

Dacht ik dat de reis mij wel een paar kilo minder zou opleveren, die gedachte moet ik opgeven helaas, er wordt teveel gesnoept en ik doe dapper mee, het wordt een paar kilo meer!

Marleen heeft een grote zak pepernoten mee gegeven. Pepernoten met strooigoed want daar gaat het in huize de Jong om. Toen alle zoons aan boord waren had ik dan ook wat pepernoten gemengd met het strooigoed, eerlijk verdeeld zodat we later ook nog lekker kunnen smullen van pepernoten met strooigoed.

Wat schets mijn verbazing. We hebben nog twee zakken met pepernoten maar geen strooigoed meer. Ik verdenk toch echt alledrie de zoons van dit opmerkelijk gebeuren.

Zij hebben het strooigoed met elkaar opgegeten en maar een klein deel van de pepernoten! 

 

Inslingeren

Of het een bestaand woord is, weet ik niet maar wij hebben het van Barry geleerd. Als je net aan boord komt word je ingeslingerd. Daar wordt o.a. zeeziekte mee bedoeld. Niet iedereen heeft er last van, het heeft iets met het evenwichtsorgaan te maken. Voor we aan de reis begonnen hadden we er al veel over gelezen en een hele scheepsapotheek aangeschaft waaronder ook medicijnen tegen zeeziekte. Onze apotheker gaf nog als tip mee niet teveel in 1 keer te drinken want dan klotst het zo in de maag en dat irriteert de maagwand. We hebben gelezen over wat je beter wel kunt eten en wat beslist niet,  zo kun je beter geen koffie, alcoholische drank, koolzuurhoudende drank, chocolade en drop nemen en juist wel weer fruit, noten en gember. We hebben bandjes om de pols aangeschaft met een bolletje die drie vingers onder de hand moet komen. Goed eten helpt ook maar ja als je flink beroerd bent is dat niet het eerste waar je aan denkt.

Of je het wilt of niet, met alle middelen van dien, het overkomt je of niet. Soms is het een dag, soms meerdere dagen maar het hoort erbij en het gaat vanzelf weer over. Dat heet dus "inslingeren" en verder betekent het dat je vanzelf gaat mee bewegen met de boot. We houden ons na vier weken al aardig staande in de boot of deze nu hard of zacht slingert.

 

Klimpartij

Vannacht om 4 uur zijn wij in de haven van Madeira aangekomen. Na een paar uur slapen hebben we na ons gebruikelijk zondags Bijbelmoment een prachtige wandeling in de bergen gemaakt. Over de gebaande wegen maar ook een klimpartij naar de top op eigen kracht met het gevolg, een fantastisch uitzicht. Wat een schitterende tocht. Op de terugweg hoorden we ineens vanuit het gras gemiauw. Toen we gingen kijken, lag er een klein zwart poesje erbarmelijk te miauwen, niet een paar keer maar constant. Het ging door merg en been. Gijs heeft het poesje nog even op de arm gehad maar ja we kunnen haar niet meenemen. We hebben haar maar weer terug gezet in het gras maar het miauwen konden we nog tot ver horen.


De ARC
Vanavond gaan we pannenkoeken bakken en morgen zien we wel weer verder wat we gaan doen. We denken dat we woensdag verder kunnen naar Tenerife. We hebben voor Tenerife gekozen omdat Gran Canaria helemaal in de belangstelling staat van de ARC (Atlantic Rally for Cruisers) die zich in Las Palmas verzamelen. Zij vertrekken 21 november naar de Carib. Het is de vraag of er plek is en om het zekere voor het onzekere te nemen gaan wij naar Tenerife. Daar komt ook onze "opstapper" Waldemar aan boord die met ons naar Curaçao gaat meevaren. We zullen een tijdje blijven op Tenerife omdat de Aluma een soort van rubber matten op het dek krijgt waardoor het heerlijk is om met blote voeten op het dek te lopen en te zonnen. De matten en de lijm hebben we kant en klaar bij ons maar kon in Nederland gezien het weer niet opgebracht worden. Het heeft warmte nodig en die hopen we in Tenerife te krijgen. 

Vandaag in Madeira was het weer ook prachtig. De bergtocht hebben we in korte broek en hemd gedaan. We liggen nu te genieten op de boot van de prachtige zonsondergang, de krekels en de enorme bergen en rotsen rondom de haven. 

 

Tot zover. 

Een hartelijke groet, Bert, Gijsbert en Fenna. 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

December 30, 2016

December 23, 2016

December 10, 2016

November 11, 2016

Please reload

Recente berichten
Volg ons
Please reload

Archief
  • Facebook - White Circle
  • Instagram - White Circle
  • TripAdvisor - White Circle
  • YouTube - White Circle
  • LinkedIn - White Circle
  • TripAdvisor - Black Circle
  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon

Copyright 2016-2020 Aluma Sailing