De postbode komt langs!

November 11, 2016

 

Tenerife

Tenerife is een vulkaan in ruste. De kegelvormige berg Teide is 3718 meter hoog, heeft zelfs soms de top bedekt met sneeuw en is de hoogste berg in Spanje. De oorspronkelijke bewoners van dit eiland zijn uitgemoord door de Spanjaarden omdat deze hun oog op het mooie eiland hadden laten vallen.

Tenerife heeft 2 vliegvelden, noord en zuid en verschillende havens. Het eiland is in trek bij toeristen.

De haven waar wij vertoeven is aan de noordoostzijde. Er is volop bedrijvigheid en een drukte van belang. Waar we in andere havens altijd in de lengte aan de steiger konden aanleggen, in deze haven liggen we met de achterkant van het schip aan de steiger, boot naast boot. Het lijkt een beetje op een camping waar je naast elkaar op een veldje staat maar nu in het water. Aan beide kanten hebben we buren, met de rechterbuurman maken we al snel kennis, een man uit Roemenië die 2 jonge lifters heeft mee genomen, hij wil tot en met december in het gebied van de Canarische eilanden blijven. De kinderen ( ik schat 16 en 18 jaar) komen met een groot bord langs de boten met de vraag of ze verder mee kunnen varen naar Chili. De buurman is een gezellige prater, hij is loodgieter maar kan heel veel mochten we hulp nodig hebben. Hij houdt ervan om een jointje te roken merken we. Na twee dagen vertrekt hij en komt er een Duits gezin met twee jongens van een jaar of negen en tien naast ons liggen, zij hebben ook een aluminium boot en gaan een jaar rondvaren. De kinderen krijgen home scholing. Beide boten worden door de eigenaren bekeken en vergeleken, er is altijd stof tot praten met een boot zeker als het schip van de buren ook nog eens van aluminium is.

Aan de andere kant ligt een Canadees gezin met 2 kinderen van 13 en 8 jaar die home scholing krijgen. Zij wonen op hun boot, een catamaran, en reizen van mooie plek naar mooie plek. Heel vriendelijke mensen. 

Als we verder over de steiger lopen worden we opgeschrikt door een stel Amerikanen die vanuit de verte al "hi guys" roepen met zo'n volume dat je er werkelijk van schrikt omdat je niets vermoedend in de buurt van hun schip loopt.

Ieder heeft een boot en is ermee aan het klussen of pleegt onderhoud en het geeft iets van verbroedering. In de doucheruimtes staan we gezusterlijk in ons blootje naast elkaar uit en aan te kleden en af te drogen. Er worden veel talen gesproken maar de voertaal is meestal Engels.

 

Witte gezichten

Zaterdag begint de dag met een heerlijk zonnetje, het is prachtig weer en omdat we het dek van de Aluma willen bekleden beginnen we vroeg met het karwei. De bekleding is al op maat gesneden maar eerst moet er een primer op het dek gesmeerd en daarna een soort kit speciaal voor aluminium. De primer moet minstens een half uur drogen en omdat er wel wat wolken dreigen maken we een grote tent van zeilen en plastic. De tent is niet alleen voor de regen maar ook voor het "hete" dek, het mes snijdt aan twee kanten op deze manier. Bert houdt zich bezig met de primer en daarna de kit, met zijn drieën leggen we de mat op zijn plek en dan moeten alle bellen onder de mat verwijdert worden en dat is de taak van Gijs en mij, het blijkt al met al een hele klus. Als we tot een uur of drie in de middag hard gewerkt hebben en net het idee hebben dat we het werk aardig in de vingers krijgen komt er regen. Echt harde regen en onweer. De tent die tegen de felle zonnestralen prima werkte blijkt in de regen wel wat hiaten te hebben. Het water sijpelt tussen de zeilen en het plastic door naar binnen en dan is de lol er aardig af en stoppen we met het werk. Maandag is er weer een werkdag. We zien er niet uit! Bert zijn gezicht zit vol witte vegen en verder zitten onze handen, voeten, armen en benen onder de vlekken en vegen. De kit is zeer hardnekkig en zit muurvast op onze huid. We poetsen en boenen op de huid met zeep en schuursponsjes maar we blijven eruit zien als krijgers die geschminkt zijn voor de strijd. Onder de douche, met schuurspons in de aanslag, krijgen we er wel wat af maar het merendeel zal echt moeten slijten. Gijsbert zijn mobiel heeft even vergeten ook een plensbui regen over zich heen gehad, hij ligt nu in een bak met rijst in de hoop dat het water eruit zal gaan. We wachten af!

 

Tenerife Odyssey

Onze opstapper Waldemar komt 14 november aan op vliegveld Zuid en we hopen die week verder te kunnen varen. Janneke komt de week ervoor ons een bezoekje brengen. Zij vertrekt de 14e weer naar Nederland. 

Is er vanaf Gran Canaria een rally voor cruisers, op Tenerife hebben ze een soort gelijke rally Tenerife Atlantic Odyssey, deze gaat naar Barbados en vertrekt 19 november. Heel veel boten doen daaraan mee en wachten dus tot ze kunnen vertrekken met elkaar. Velen vinden het toch prettiger met elkaar de overtocht te maken naar het Caribische gebied en willen daar wel flink voor betalen. Dat er een wedstrijd element aan vast zit vinden ze mooi mee genomen.

Wij wachten ook onze tijd af maar gaan niet met de rally meedoen. We hebben de reis goed voorbereid en hopen, als de wind het toelaat, de oversteek te kunnen maken. Misschien nog enkele eilanden aandoen maar het meest zullen we zeilend op zee zijn, dag en nacht en dat weken achter elkaar.

 

Ochtendgymnastiek

Het is zondagmorgen en horen wij in ons dorp de kerkklokken luiden, vanmorgen hoorden we bij het opstaan luid geschal door een microfoon, muziek en een drumband. Gijsbert dacht dat er een moderne kerkdienst in de open lucht aan de gang was, Bert dacht aan een rolschaatsevenement en ik meende toch werkelijk dat er ochtendgymnastiek op een cruiseschip, die dagelijks Tenerife aandoen, aan de gang was. Al eerder had ik gezien dat er een paar dames in het groen de oefeningen op een cruiseschip voor deden op muziek en de passagiers achter de groene dames huppen dan mee. Maar nee we kwamen er achter dat er een marathon aan de gang was in de buurt van de haven en daar moet kennelijk veel geluid bij geproduceerd worden.

De hele ochtend bleef het getetter over de haven klinken maar gelukkig werd het 's middags rustig. We hebben wat gewandeld en verder een rustige zondag gehad.

 

Tonk

Maandag was Bert al vroeg uit de veren en begon hij met het lakken van het dek waar de matten moeten komen, die primer moet nadat hij op gebracht is een tijd rust. Langzaamaan kwamen ook Gijs en ik in actie want het beloofde een pittige werkdag te worden. Aan tafel lazen we nog een stukje van Max Lucado waarin hij schreef dat er in Amerika de meeste hartaanvallen op maandag zijn bij mensen die het in hun werk niet naar de zin hebben. Met dat nog in mijn hoofd begon ik de werkdag. In de kuip van de boot zit een verhoging in het dak. Dat zit er al vanaf het begin maar toch stoten we onze hoofden soms waar het dakje verlaagd is. Laat ik nu deze morgen weer flink mijn hoofd stoten, ik moest even van de klap bijkomen en al foeterende ging ik het dek op waar Gijs en Bert al druk bezig waren.  Bert vroeg mij iets te pakken voor op het schip, laat ik daar nu weer mijn hoofd keihard stoten TONK!! dit keer mijn voorhoofd. Nou ja wat voor neigingen je dan hebt zal ik maar niet zeggen. De bult op mijn hoofd zit onder het haar maar op mijn voorhoofd zit een flinke schram, nu lijkt het nog echter voor op het krijgsveld. Witte strepen over het lichaam en gezicht en daarbij nu ook nog een schram op het voorhoofd die nog flink bloedde ook. Het zag er woest uit. Bert heeft een dag later ook zijn hoofd gestoten, omdat hij kaal is zie je het goed, er zit een snee op zijn hoofd. Waar gewerkt wordt vallen spaanders maar dat wil niet zeggen dat het leuk is als het je overkomt. Even schoot het zinnetje van Max Lucado over hartaanvallen door mijn hoofd, het was ook nu maandagmorgen.

Het dek van het schip heeft een witte bekleding gekregen, het is stroef en voelt lekker aan als je er op blote voeten op loopt. Er moeten nog wat randjes bijgewerkt worden maar dat is een peulenschil na het grote werk van het leggen. 's Avonds weer het ritueel van alle vegen op de huid weg werken onder de douche met schuursponsjes maar Bert zijn handen zitten nog helemaal onder de kit en zo her en der ook nog een flinke veeg elders, hoe hij ook poetst hij krijgt het er niet af. Omdat het onze laatste avond is met zijn drietjes op deze zeilreis zijn we lekker uit eten geweest, de ober keek wel raar op van Bert zijn vieze/schone handen. Desondanks hebben we lekker gegeten .

 

Diepvries

De Aluma had een koelkast bij aankoop maar heeft daarnaast nog een diepvries gekregen. Een prachtige diepvrieskast zelf gebouwd door Bert en een splinternieuw koel/vries element gekocht die precies in de kast past. Heel goed geïsoleerd en werkelijk het werkte fantastisch. In het Caribisch gebied heeft Gijs een diepvries hard nodig en tijdens onze overtocht zou hij ook goed van pas komen. De eerst weken op onze reis deed de diepvries precies waarvoor hij is. Tot ongeveer een week geleden toen bleek dat de diepvries de brui eraan had gegeven en ontdooid was. In aller haast werden etenswaren uit de diepvries gebraden door Bert maar we stonden voor een raadsel omdat het niet eenmalig blijkt, het apparaat doet zijn werk niet meer. Gelukkig hebben we een koelkast aan boord die juist te enthousiast werkt zodat we soms met bevroren boter of sap zitten maar daar kun je mee leven. Een diepvries die niet vriest is gekker. Vanmorgen de leverancier gebeld en misschien is er koelgas ontsnapt. Omdat er op Tenerife geen leverancier zit moeten we wachten tot Curacao. Dan maar zonder diepvries en alleen vacuüm verpakte levensmiddelen en blikken kopen voor we vertrekken. Gijsbert  moet serieuzer te werk gaan met zijn vishengel zodat er af en toe verse vis op het menu komt.

 

Post

Dinsdagavond kwam Janneke aan met het vliegtuig. Gijsbert heeft haar met de bus gehaald, ik denk dat dit voor het eerst was dat Gijs per bus ging, maar alles is goed gegaan. Heerlijk een vrouw aan boord en Janneke had een grote verrassing voor ons. Aan ieder had ze gevraagd iets op te sturen naar haar zodat zij dat mee kon nemen naar ons. Wat een fantastisch idee. De boot hangt nu vol met tekeningen, foto's, kaartjes, een schilderwerkje van Seppe en verder tijdschriften en een envelop met jawel, strooigoed!! Van Gerry hoe kan het anders, geweldig. Het was een gezellig weerzien en het duurde tot de late uurtjes voor we alle nieuwtjes weer hadden uit gewisseld. 

Nadat we in de afgelopen dagen de stad Santa Cruz per voet doorkruist hebben van links naar rechts en van voor naar achter, waar we heel leuke winkeltjes en bezienswaardigheden hebben gezien, besluiten we om iets naar het zuiden te varen. Janneke kan dan ook een dagje meezeilen en we varen weer een stukje dichter naar ons uiteindelijk doel. Donderdagmorgen maken we de boot klaar en gaan op weg. Er blaast een heerlijk windje en met zo n twintig knopen wind met een snelheid van ongeveer zeven a acht knopen varen we langs de kust van Tenerife. De bergen gehuld in zeedampen en als we al een eind op weg zijn zien we de Teide boven de wolken uitkomen. Een prachtig gezicht. Deze hoge berg willen we gaan beklimmen en dat kan goed vanuit de haven waar we heen varen. Gijs had de haven al gebeld of er plek was voor ons en of we moesten reserveren. Dat was allemaal niet nodig en dus koersten we richting het plaatsje San Miguel. We varen de hele reis op de genua en het grootzeil en de wind blaast ons met volle kracht vooruit en de hoge golven geven ons af en toe nog een duw mee. We moeten allemaal goed aangelijnd en als ik niet snel genoeg naar Bert zijn zin mij heb aangelijnd op het dek roept hij mij met grote ogen toe dat ik voortaan in de kuip moet blijven zitten. Ik ben wat naïef en struikel nogal eens maar houdt me echt wel vast want een duik in het kolkende water lijkt me geen pretje. Janneke had wel wat last van de maag maar als ze rustig bij het roer bleef zitten ging het goed. Als Gijsbert ongeveer 5 mijl voor de haven belt dat we in aantocht zijn blijkt er geen plek te zijn. Met al die rally's van cruisers zijn de havens tjokvol maar Gijs houdt stug vol want gister had hij immers al gebeld. We kunnen komen maar moeten de nacht doorbrengen bij de benzinepompen en het kan zijn dat er boten aan ons vast komen te liggen. Het is niet anders. De volgende dag krijgen we een andere plek in de haven aangewezen. 

We maken een rondje door het stadje, er staan veel appartementen rondom een golfbaan en zwembaden maar verder is er niet zoveel gezelligheid te beleven. Morgen gaan we een auto huren en dan gaan we de Teide (vulkaan) op.

 

Lieve groetjes van Bert, Gijsbert, Janneke en Fenna.

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

December 30, 2016

December 23, 2016

December 10, 2016

November 11, 2016

Please reload

Recente berichten
Volg ons
Please reload

Archief
  • Facebook - White Circle
  • Instagram - White Circle
  • TripAdvisor - White Circle
  • YouTube - White Circle
  • LinkedIn - White Circle
  • TripAdvisor - Black Circle
  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon

Copyright 2016-2020 Aluma Sailing