Bon Bini na Korsou

December 23, 2016

  

De allerlaatste blog! We zijn maandag aangekomen op Curaçao.

De laatste tocht van Martinique naar Curaçao hebben we nog onderbroken door aan te leggen op Klein Curaçao. De tocht naar Klein was heftig, buien met veel wind onderweg en hoge golven. De genua scheurde kapot van links naar rechts ongeveer 100 mijl voor Bonaire. Dat was even flink schrikken want dan moet er ineens gereageerd worden; met enorme snelheid hebben we de genua naar binnen gerold,  de motor gestart en daarna zijn we gaan overleggen hoe we verder zouden zeilen. Dat werd zeilen op groot zeil en stormfok. Bonaire zijn we voorbij gezeild bij nacht en we besluiten om eerst Klein Curaçao aan te doen voor we naar Curaçao gaan. Daar gaan we de genua vervangen voor een nieuwere genua want op zee is het vervangen geen doen door het onstuimige weer. We hebben nog steeds geen diepvries die vriest en hopen toch echt dat daar op Curaçao verandering in komt. 

Welcome Aluma
In de ochtend komen we aan op Klein. We zijn net aan het rondkijken op het dek, turend naar het prachtige Klein Curaçao tot de catamaran waar Gijsbert voor gewerkt heeft aan komt varen vanuit Curaçao. De boot komt richting de Aluma varen en ineens horen we gejoel, alle toeristen op de catamaran komen kijken en er wordt een spandoek uitgerold met de tekst WELCOME ALUMA. We zijn super verrast en weten niet wat ons overkomt. Wat een vorstelijk onthaal. Oud collega's van Gijs varen met een dinghy heen en weer om Gijs te begroeten, om de Aluma te bekijken en het weerzien is enorm hartelijk. We drinken met zijn allen op onze overtocht en kletsen bij. Zij hebben Gijsbert sinds juni niet meer gezien. Wij worden uitgenodigd om onze lunch te gebruiken op de catamaran, het is zo feestelijk allemaal. Als de boten met toeristen weer vertrokken zijn, hebben we het eiland voor onszelf. Met Bert maak ik nog een flinke wandeling over het eiland. Gijs en Waldemar gaan snorkelen, er zijn hier honderden fel gekleurde vissen en schildpadden. Als we uitgewandeld, uitgezwommen en uitgesnorkeld zijn, klimmen we weer aan boord van de Aluma. Dit zal Gijsbert zijn toekomst zijn. 

 

Toeristen
Wij zijn nu geen bemanning meer maar gasten. Gijs maakt voor ons het avondeten klaar en wij liggen met zijn drieën op het dek van de laatste zonnestralen te genieten en te mijmeren over onze reis. We hebben het gedaan en zijn dankbaar dat het allemaal zo goed is verlopen. Beseffen misschien amper wat voor groot avontuur we hebben beleefd en alledrie hebben we niet het gevoel van onveiligheid gekend tijdens onze reis op de Aluma. Het schip is zeewaardig en voelde als een warme jas waar we ons geborgen hebben gevoeld al die 80 dagen. Het is ons huis geweest. Nu genieten we van de prachtige eilanden, het heerlijke weer en de warmte van de vrienden van Gijsbert. 

Palappa
Na het eten besluit Waldemar dat hij de nacht in een palappa wil doorbrengen in zijn hangmat, Gijsbert brengt hem met de dinghy naar de kant en wij praten nog wat na met zijn drietjes en kruipen dan in onze kooien waar we 's ochtends heerlijk uitgerust wakker worden en ontbijten in het zonnetje met het zicht op een paradijselijk eiland, prachtige witte stranden met op het strand de palappa's (huisjes op palen met een dak van palmbladeren) in een stralende zon. We zien nog geen teken van leven in de palappa waar Waldemar slaapt maar na het eten gaat Gijs toch even met de dinghy kijken. Waldemar ligt nog heerlijk te dommelen in zijn hangmat, hij heeft prima geslapen.

Vissen
Bert en Gijsbert gaan vissen, het moet er toch een keer van komen. Gewapend met een vishengel varen ze het water op, we zien de tonijnen springen in het water dus het moet lukken. Waldemar en ik gaan een tocht over het eiland maken. Klein Curaçao is een klein eiland ongeveer 12 mijl verwijderd van Curaçao. Het ligt ten westen van Curaçao en is onbewoond. Er worden boattrips vanaf Curaçao georganiseerd waar toeristen 1 of meerdere dagen kunnen genieten van dit eiland met zijn prachtige strand. Op het eiland is een vuurtoren waar je binnen kunt kijken. Met een trap omhoog en dan genieten van het prachtige uitzicht over het eiland en de schitterende blauwe zee. Ook zijn er zoveel stenen en koraal te vinden, ik raak er niet op uitgekeken. We komen langs een paar scheepswrakken en fantaseren hoe deze schepen hier gekomen zijn. Langs de kust lopen we terug waar we langs wat vissershutten wandelen en zien Gijsbert en Bert op ons af varen. Zij hebben niets gevangen. Het blijft gewoon doorgaan en oefenen.

De aller, allerlaatste tocht deze reis
We gaan nog even langs op de catamaran van Gijs zijn vroegere werkgever om gedag te zeggen en opnieuw een hartelijk ontvangst. Maar dan gaat het toch echt gebeuren, we pakken in en omdat het behoorlijk waait moet de genua nog maar even wachten. Het is te lastig om hem nu te vervangen. We gaan op het grootzeil varen en de tocht duurt ongeveer 2 uur. Gijsbert vertelt ons van alles over Curaçao, we zijn vaker op het eiland geweest maar hebben nog nooit vanaf de zeekant Curaçao gezien met zijn steengroeves. Gijs kan heel boeiend vertellen en het voelt echt of wij toeristen zijn die voor het eerst het eiland aan doen. Dan als we de hoek omgaan, van de Caribische zee het Spaanse water op, zien we twee rubberboten snel onze kant opkomen. Gijs weet het onmiddellijk, dat zijn Daan en Rob met hun vriendinnen. Ze varen ieder aan een kant met ons mee, als escorte, het Spaanse water op. Wat geweldig, is dit nog eens binnenkomen! Ik voel me net een koningin op Sail Amsterdam.
SUPER! Als we een plek hebben gevonden waar we mogen ankeren, dit is tijdelijk tot Gijsbert een eigen mooring heeft gemaakt waar hij kan liggen als hij niet op zee of een ander eiland verblijft, komen vrienden een voor een aanvaren.

Feest
Het wordt een groot weerzien op de boot. Van alle kanten komen er dinghy's aanvaren, links en rechts aan de boot geknoopt en iedereen is blij Gijs te zien en is enthousiast over onze reis. We beseffen nu echt hoe bijzonder deze overtocht is geweest en niet zonder gevaar. Maar we hebben het gehaald zonder ernstige ongelukken of reparaties die niet te verhelpen waren. We feesten mee en proosten op de goede afloop.
We dachten gewoon het Spaanse water op te varen, ergens te ankeren en na te praten wat we beleefd hebben met zijn vieren. We hebben wel gepraat en verteld over onze grote reis met de Aluma, niet met zijn vieren maar met onze boot vol enthousiaste mensen. Wat een feest op het Spaanse water. ' s Avonds eten we nog een hapje op de wal en gaan dan naar bed. Onze tocht zit erop, de terugreis is geboekt en voor Gijsbert breekt nu een drukke tijd aan waarin hij zijn onderneming vorm gaat geven. 's Nachts nog nagenietend in bed horen we de dinghy's langs varen, niet met auto's terug naar hun huizen maar met een rubberboot naar hun zeilboot op het water.

 

Droom
Gijsbert had een droom. Hij wil graag voor zichzelf beginnen om toeristen de eilanden in het Caribische gebied te laten zien. Wat voor bezienswaardigheden er allemaal zijn, wat er verder te beleven valt en dat allemaal met het prachtige zeilschip de Aluma. 
Een deel van de droom is uitgekomen met de koop van het zeilschip de Aluma. Het schip ligt in het Spaanse water en nu kan Gijs al zijn plannen en ideeën bundelen en beginnen met zijn eigen onderneming. Het zal hard werken zijn en hij zal best tegenslagen te verwerken krijgen maar hij heeft er heel veel zin in en gaat er voor 200 procent voor om zijn droom waar te maken. 

Blog
Deze blog is heel klein begonnen. Ik zou een reisverslag schrijven voor onze kinderen in Nederland. Al gauw kwamen broers, zussen, vrienden, buren en kennissen met de vraag het reisverslagje ook te mogen ontvangen en omdat ik dacht dat we veel verveel momenten zouden krijgen, leek het mij leuk om me bezig te houden met dit schrijven en het als reisblog op Gijsbert zijn website te plaatsen. Dat het zo groot zou worden en er zoveel, voor mij onbekende, lezers zouden komen hadden wij nooit verwacht. Gijsbert las de eerste verslagen zorgvuldig door om te kijken of zijn mam niet iets geks had geschreven maar gaandeweg groeide het vertrouwen en na de leuke reacties van iedereen waar mensen zelfs vertelden naar de blog uit te kijken, kreeg ik de vrije hand.
We hopen dat jullie allemaal van de verhalen, van het wel en wee op de Aluma, hebben genoten. Wij vonden het geweldig dat jullie zo met ons meegeleefd hebben, dat we zoveel steun en support kregen was hartverwarmend en heeft er misschien wel aan bijgedragen dat de tocht zo goed is gegaan. De blog is zeker niet uit verveling geschreven want die momenten waren er niet. Het was heel leuk om te doen en thuis gaan we alle verhalen nog eens rustig nalezen en alle herinneringen zullen dan weer boven komen.
Gijsbert zal het nu, misschien iets minder frequent,  overnemen en stukjes schrijven hoe het hem verder vergaat. 

Dank jullie allemaal voor de support en het enthousiasme. Dank je wel Janneke voor je inbreng en voor het op de hoogte houden van de vrienden van Gijs de afgelopen dagen over waar we precies waren. Lieve vrienden van Gijsbert, dank jullie wel voor het geweldige onthaal en Gijs wij wensen jou Gods Zegen toe voor de toekomst! 
Voor ons is vooral het gevoel van dankbaarheid wat de overhand heeft.
Deze reis, samen met onze kinderen was zo uniek, dit neemt niemand ons meer af.

Voor ieder heel fijne feestdagen en een voorspoedig 2017 gewenst.

Een lieve groet van de hele bemanning:
Barry, Frans Pieter, Bert, Egbert, Waldemar, kapitein Gijsbert, Janneke en Fenna.

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

December 30, 2016

December 23, 2016

December 10, 2016

November 11, 2016

Please reload

Recente berichten
Volg ons
Please reload

Archief
  • Facebook - White Circle
  • Instagram - White Circle
  • TripAdvisor - White Circle
  • YouTube - White Circle
  • LinkedIn - White Circle
  • TripAdvisor - Black Circle
  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon

Copyright 2016-2020 Aluma Sailing